شیخ عبدالحسین فقیهی (1321 – 1410ق)  فرزند شیخ شعبان، از عالمان نجفی است در سال 1352 ق به قم آمد و در این شهر ابتدا از محضر حاج شیخ عبدالکریم و پس از آن سالها در درس مرحوم آیت الله العظمی بروجردی (ره) شرکت کرد.

دبیر اجرایی جبهه بین‌المللی آزادی امام موسی صدر گفت: امام موسی صدر به اذن حضرت آیت‌الله العظمی بروجردی (قدس سره) به لبنان رفت.

مقام علمی و هم چنین زهد و تقوای آیت الله العظمی بروجردی (رضوان الله علیه) چیزی نیست که بتوان در آن شک کرد. مخالفان ولایت فقیه و روحانیت هم هرگز نتوانسته اند راجع به آن تشکیک کنند.

با استعانت از خداوند متعال تصحیح کتاب مستطاب «جامع أحادیث الشیعه» تألیف حضرت آیت الله العظمی بروجردی(ره)  به مدّت یک سال نیم است که در دست تهیه و همچنان کار بر روی این کتاب ارزشمند ادامه دارد.

حضرت آیت الله العظمی سید حسین طباطبایی بروجردی از جمله مراجع برجسته و عالمان بزرگی بود که همواره موضوع وحدت مسلمانان و تقریب مذاهب اسلامی را در کانون توجه خود داشت.

مراسم یادبود درگذشت مرحوم مغفور شادروان محمد حسن عطارباشی که یکی از بنیانگذاران و عضو هیأت امناء مرکز اسلامی هامبورگ بوده و بیش از 50 سال در این مرکز خدمت نموده بودند ، از سوی مرکز اسلامی هامبورگ و بازماندگان آن مرحوم در مرکز اسلامی هامبورگ برگزار گردید.

آیت الله سید محمد باقر سلطانی طباطبایی می گوید: مدارس علمیه و فرهنگی بسیاری توسط ایشان، بویژه در مازندران ساخته شد. مساجد و حسینیه های زیادی تأسیس گشت.

آیت الله سید حسین بُدَلا از نزدیکان آیت الله العظمی بروجردی است که از بدو ورود آیت الله العظمی بروجردی به قم در ملازمت ایشان بوده و جزو اصحاب خاص ایشان محسوب می شده و حتی بدن آیت الله العظمی بروجردی را هم او غسل داده است.

مرحوم آقای بروجردی (ع) عصر ها در مسجد ( عشقعلی ) اصول تدریس می کردند . یکی از روز ها که روی منبر مشغول تدریس بودند یکی از شاگردان حاضر بر موضوع مورد بحث آقا اشکالی را وارد کرد.آقا اشکال را پاسخ داد ، امّا شاگرد بار دیگر اشکال کرد ، آقا باز پاسخ داد ، اما این بار با اندکی تندی پاسخ او را داد .

حاج محمد حسن عطارباشی که یکی از بنیانگذاران و عضو هئیت امناء مرکز اسلامی هامبورگ که در زمان حیات حضرت آیت الله العظمی بروجردی (ره)  فعالیت خود را در مرکز اسلامی هامبورگ آغاز نمود، دار فانی را وداع گفت.

حوزه علمیه بروجرد، یکی ازقدیمی‌ترین حوزه‌های علمی درغرب ایران است وسکونت عالمان فاضل و وجود مدارس علمی پررونق، این شهر را به یکی از شهرهای عالم خیزتبدیل کرده بود. درباره این شهر چنین نقل شده است.